Sinds zijn zege in Florida, afgelopen dinsdag, is er geen twijfel meer mogelijk: John McCain is de koploper bij de Republikeinen. Hij heeft de grootste kans in september de uiteindelijke nominatie te krijgen. Zelfs kiezers die vinden dat de zwalkende Amerikaanse economie het belangrijkste verkiezingsthema is (en dat is de meerderheid), stemden voor McCain. Dat had in ieder geval de succesvolle zakenman en ex-gouverneur Mitt Romney niet gedacht. Zijn belangrijkste campagnethema was juist de economie. 

McCains sterke punt is veiligheid. De nu succesvolle ’surge’, de toename van troepen in Irak, komt uit zijn koker. Als Vietnam-veteraan, voormalige krijgsgevangene zelfs, moet hij het in de verkiezingen van kiezers hebben die wakker liggen van de oorlog tegen terrorisme. Dacht iedereen.

Sterker nog: McCain zou in interviews hebben gezegd maar weinig van de economie begrepen te hebben. ‘McCain is refreshingly blunt when he tells me I’m going to be honest, I know a lot less about economics than I do about military and foreign policy issues.  I still need to be educated’, schreef een columnist in The Wall Street Journal op 26 november 2006. In december zou McCain dit herhaald hebben in The Boston Globe. Maar in Meet the Press zei de senator uit Arizona dat dit citaat uit de context is gehaald.

Dat McCain nu toch voorop gaat, toont onder andere dat de Republikeinse kiezers in deze onstuimige tijden toch liever voor een bekend, vertrouwd gezicht kiezen, iemand die zich in Washington bewezen heeft.

En iemand die, net als Obama bij de Democraten, pacificerend is. Terwijl Clinton en Edwards bij de Democraten en Romney en Huckabee bij de Republikeinen polariserende kandidaten zijn, heeft McCain in de afgelopen jaren vaak laten zien met Democraten samen te kunnen werken. Hij is volgens de peilingen de enige Republikein die alle Democraten zou kunnen verslaan. Ook Obama. 

Maar, is McCain niet te oud om president te worden? Als hij in november tot president gekozen zou worden, dan is hij in januari 2009 als hij aantreedt twee jaar ouder dan Ronald Reagan toen die geïnaugureerd werd. En Reagan, zo herinnert columniste Anna Quindlen ons in een aardig stuk in Newsweek, was in zijn laatste jaren niet al te helder meer. Er bestaat wel een minimum leeftijd voor het presidentschap (35 jaar) maar geen maximum.

Quindlen betoogt dat deze verkiezingen niet zozeer over gender gaan, of over ras, maar over leeftijd. Niet alleen vanwege McCain, ook omdat Obama ageert tegen babyboomers als Clinton.

Als McCain de nominatie krijgt, dan zou het me niet verbazen als hij door de Amerikanen voor vier jaar naar het Witte Huis wordt gestuurd. Zijn rustige toon, zijn gelatenheid en gelouterde imago zijn een verademing na acht jaar Bush en acht jaar Clinton.

Maar voor journalisten zou een campagne tussen Hillary Clinton en McCain ’saai’ worden. Tenminste, als we oud-president Clinton moeten geloven. ‘She and John McCain are very close’, zei Bill over Hillary. ’They always laugh that if they wound up being the nominees of their party, it would be the most civilized election in American history, and they’re afraid they’d put the voters to sleep because they like and respect each other.’