Wat betekent de steun van voormalig presidentskandidaat John Edwards voor de campagne van Barack Obama? Terwijl de ‘endorsement’ van gisteren met veel tamtam werd gepresenteerd, reageerde de Amerikaanse pers nogal zuinigjes.

Dit soort steunverklaringen leidt nauwelijks tot extra stemmen, beargumenteerden verschillende commentatoren, kijk maar naar de staat Massachusetts, waar de senatoren Ted Kennedy en John Kerry zich vlak voor Super Tuesday voor Obama uitspraken, maar waar Hillary Clinton won. Of kijk naar Californië, waar Obama de steun had van first lady Maria Shriver. Ook die staat ging naar Clinton.

Maar in North Carolina, waar Edwards vandaan komt, zijn de primaries al achter de rug. En Obama heeft daar vorige week op zijn sloffen gewonnen. De steun van Edwards is dus om andere redenen van belang.

In de eerste plaats vanwege Obama’s probleem met de ‘hardwerkende’ (zoals Hillary het noemt) witte mannelijke kiezers in de midwest. Edwards heeft zich met succes weten te profileren als een soort working class hero, de arbeideristische kandidaat voor de in sociaal opzicht wat conservatieve kiezer. Misschien dat het Edwards lukt om Clintons kiezers uit de primaries ervan te overtuigen bij de verkiezingen op 4 november Obama te steunen. Niet voor niets werd de endorsement bekendgemaakt in Michigan, een staat waar Clinton claimt de voorverkiezing gewonnen te hebben (Obama stond niet op de lijst) en waar duizenden fabrieksbanen verloren zijn gegaan in de ooit machtige Amerikaanse auto-industrie.

Maar de steun is ook in moreel opzicht belangrijk. Wat het Obama-kamp en het Clinton-kamp ook probeerden, Edwards heeft lang geweigerd een van de twee kemphanen voor de Democratische nominatie te steunen. Niet omdat hij zijn kansen voor het vicepresidentschap wilde openhouden – want hij heeft al eerder gezegd daar niet nogmaals in geïnteresseerd te zijn – maar omdat hij de race niet verder wilde verstoren. Dat hij nu wel een keus heeft gemaakt, betekent dat zelfs John Edwards de Democratische voorverkiezingen als gelopen beschouwt. Dat is hard voor Hillary Clinton.

Ondertussen maakt Obama zich om de aankomende primaries niet meer druk. Hij voert campagne in de staten die hij in november van John McCain moet winnen. Volgende maand zal hij waarschijnlijk met een mogelijke running mate op de proppen komen. Die zal, zo lijkt me, uit een van die ‘battleground’ of ‘swing’ staten komen. De naam van de gouverneur van Ohio wordt vaak genoemd. Maar vooralsnog steunt deze Ted Strickland – een conservatieve Democraat met de hoogste waardering van de National Rifle Association – de campagne van Hillary Clinton.

PV