Na een aantal desastreuze interviews waren de verwachtingen over de prestaties van Sarah Palin, de Republikeinse kandidaat voor het vice-presidentschap, niet al te hoog gespannen. Obama’s running mate Joe Biden kon vanavond winnen of verliezen, Palin kon alleen maar winnen. En ze won.

Beide kandidaten hebben geen serieuze fouten gemaakt. Maar daar ging het niet om in het vice-presidentsdebat in St. Louis. Palin moest het aanvankelijke enthousiasme over haar kandidatuur terugbrengen en moest de voor John McCain zo belangrijke groep evangelische kiezers zien te behouden. Biden moest er bovenal voor zorgen niet te ontsporen met onhandige opmerkingen die geïnterpreteerd zouden kunnen worden als seksistisch.

Palin slaagde wonderwel. Ze sprak de taal van het Amerikaanse heartland, de taal die miljoenen Amerikanen iedere zondag in honderdduizenden kerken horen.

Haar dédain voor het buitenland (‘those foreign countries’, ‘other countries that don’t care so much about the climate as we do’), haar ethische waarden en normen (pleidooi voor het huwelijk tussen man en vrouw) en haar verwijzing naar een nieuwe holocaust door Iran komen zo uit het zondagse draaiboek van een gemiddelde kerk in, zeg, South Dakota. Met haar lofzang op Amerika en de verwijzing naar Reagans ’shining city on the hill’ (een parafrase van een quote uit de beroemde toespraak ‘A Model of Christian Charity‘ van founding father John Winthrop) bracht ze ten slotte ook nog John McCains unique selling point patriottisme in het debat.

Dan Joe Biden. Die sprak vanuit een andere wereld. Een wereld die wij in Europa beter kennen en bovenal beter weten te waarderen dan de gemiddelde Amerikaan. Biden heeft kennis van zaken, vooral als hij spreekt over het buitenlands beleid, maar voor veel kiezers die niet al besloten hadden Democratisch te stemmen, was hij te specifiek. Pakistan, Afghanistan, Irak, Iran, Israel, Bosnië, Soedan en zelfs Tsjaad kwamen in de antwoorden van Biden voorbij. De kiezer waar Palin zich op richtte, de christelijke plattelandskiezer, zal het allemaal worst wezen.

Biden maakte, voor zover ik dat kan beoordelen, geen opmerkingen die Republikeinen als seksistisch zouden kunnen willen zien. Hij was zeer respectvol richting Palin en kwam geen enkele keer arrogant of betweterig over – ook niet toen Palin de naam van een generaal verkeerd uitsprak. Maar ik vraag me af of Biden gescoord heeft bij de doelgroep die Barack Obama zo hard nodig heeft: witte werkende mannen. CNN toonde onderaan het debat permanent in een grafiekje de opinies van een groep zwevende kiezers uit Ohio en steeds weer bleek dat niet Palin maar Biden het beter deed bij vrouwelijke kiezers. Ook niet als Biden over de economie sprak.

Ik herhaal hier nogmaals wat ik een paar weken terug ook al in de papieren Groene schreef: Palin is er niet voor de vrouwelijke kiezers, die haast altijd in meerderheid Democratisch stemmen, maar vooral voor de mannen. Nu is gebleken dat John McCain niet de pacificerende politicus is die hij als senator leek te zijn, is Palin opnieuw een ijzersterke zet gebleken om de onder George Bush verhevigde culturele oorlog nog met een paar jaar te verlengen. We moeten de peilingen even afwachten, maar ik verwacht dat Palin het vertrouwen heeft teruggewonnen.

PV